Courtly Chronicles Σκηνές της βασιλικής ζωής απότιση τιμής σε ισπανική ζωγραφικήΜια ματιά στους πλούσιους και πλούσιους φόρουμ που απεικονίζουν τη ύπαρξη των Ισπανών βασιλιάδων.

Το Courtly Chronicles: Scenes of Royal Life in Spanish Painting αυτό είναι ένα οδηγός του Jonathan Brown που σκέφτεται την εικονογράφηση της βασιλικής ζωής απότιση τιμής σε ισπανική απεικονίζω μέσω τον 16ο έως τον 18ο αιώνα. Ο Μπράουν βοηθά ότι οι Ισπανοί ζωγράφοι χρησιμοποίησαν την έργο τέχνης τους για οραθείτε να δημιουργήσουν μια οπτική καταγραφή της δύναμης και του κύρους της μοναρχίας και για οραθείτε να νομιμοποιήσουν την κυριαρχία των δυναστείων των Αψβούργων και των Βουρβόνων.

Το οδηγός χωρίζεται σε λίγα μερίδες. Το πρωτεύον τμήμα προμήθειες μια περίληψη της ιστορίας της ισπανικής ζωγραφικής, μέσω την πρώιμη Αναγέννηση έως την περίοδο του μπαρόκ. Το δεύτερο τμήμα σκέφτεται τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους οι Ισπανοί ζωγράφοι αντιπροσώπευαν τη βασιλική ύπαρξη, μαζί με πορτρέτων, ιστορικών πινάκων και αλληγοριών. Το 0,33 τμήμα συζητά την επιπτώσεις της ισπανικής ζωγραφικής απότιση τιμής σε ευρωπαϊκή έργο τέχνης.

Το οδηγός του Μπράουν είναι μακριά μια πολύτιμη προμήθεια για όποιον ενδιαφέρεται για την ισπανική έργο τέχνης και ιστορικό παρελθόν. Προμήθειες μια περιεκτική ανασκόπηση του θέματος και παρέχει δεδομένα για τους τρόπους με τους οποίους η έργο τέχνης πρόκειται να οραθείτε να χρησιμοποιηθεί για οραθείτε να εμφανίζει και οραθείτε να νομιμοποιήσει την κάλυψη εξουσία.

Θέμα ύλης	Επίλυση
Αυλικά χρονικά	Ένα από αυτά ιστορικής γραφής που επικεντρώνεται στις ζωές των βασιλιάδων και των αριστοκρατών.
Ισπανική απεικονίζω	Μια λειτουργία ζωγραφικής που αναπτύχθηκε απότιση τιμής σε Ισπανία κατά τον 15ο και 16ο αιώνα.
Βασιλική ύπαρξη	Ο τρόπος ζωής των βασιλιάδων και των αρχόντων.
Ιστορικό παρελθόν της τέχνης	Η μάθετε για της τέχνης και η ανάπτυξή της στο χρόνο.
Επιλογές ζωγραφικής	Τα με άλλο τρόπο μέρη που συνθέτουν έναν πίνακα, συγκρίσιμο με το θέμα, ο τρόπος και η μέθοδος.

II. Ισπανική απεικονίζω

Η ισπανική απεικονίζω έχει μια μακρά και πλούσια ιστορικό παρελθόν, που χρονολογείται μέσω τον πρώιμο Μεσαίωνα. Τα παλαιότερα σωζόμενα δείγματα ισπανικής ζωγραφικής μπορούν να βρεθούν στις ρωμανικές εκκλησιαστικά κτίρια της περιοχής, οι οποίες διαθέτουν έργο τέχνης και έργο τέχνης που απεικονίζουν θρησκευτικές σκηνές. Στη γοτθική περίοδο, η ισπανική απεικονίζω μείνε έτσι οραθείτε να αναπτύσσεται, με καλλιτέχνες συγκρίσιμο με ο Bartolomé Bermejo και ο Fernando Gallego οραθείτε να παράγουν εργασίες που επηρεάστηκαν τόσο μέσω την ιταλική όσο και μέσω τη φλαμανδική έργο τέχνης.

Η Αναγέννηση εισήγαγε ένα νέο στάδιο ρεαλισμού απότιση τιμής σε ισπανική απεικονίζω, με καλλιτέχνες συγκρίσιμο με ο Diego Velazquez και ο Francisco de Zurbaran οραθείτε να εφευρίσκουν εργασίες που αποτύπωσαν την ανθρώπινη φιγούρα με μεγάλη στοιχείο. Η μήκος του μπαρόκ είδε την άνοδο της θρησκευτικής ζωγραφικής, με καλλιτέχνες συγκρίσιμο με ο Francisco de Goya και ο Bartolomé Esteban Murillo οραθείτε να παράγουν εργασίες που έχουν υπάρξει τόσο δραματικά όσο και συναισθηματικά φορτισμένα.

Ο 19ος αιώνας είδε την επίπτωση από 1 νέου γεύση ισπανικής ζωγραφικής, αναφέρεται ως Ρομαντισμός. Αυτό ο τρόπος χαρακτηριζόταν μέσω την αξεσουάρ που έδινε στο συναίσθημα και το δράμα, και καλλιτέχνες συγκρίσιμο με ο Francisco de Goya και ο José de Ribera παρήγαγαν εργασίες που έχουν υπάρξει σταθερά σκοτεινά και ενδιαφέρον.

Ο 20ός αιώνας είδε μια επιπλέον διαφοροποίηση της ισπανικής ζωγραφικής, με καλλιτέχνες συγκρίσιμο με ο Πάμπλο Πικάσο και ο Σαλβαδόρ Νταλί οραθείτε να εφευρίσκουν εργασίες που έχουν υπάρξει ταυτόχρονα με καινοτόμα και προκλητικά. Η ισπανική απεικονίζω συνεχίζει οραθείτε να είναι μακριά μια ζωντανή και δυναμική τύπος τέχνης, με καλλιτέχνες συγκρίσιμο με ο Miquel Barceló και ο Eduardo Chillida οραθείτε να παράγουν εργασίες που εντυπωσιάζουν οπτικά και προκαλούν ιδέα.

III. Επιλογές της ισπανικής ζωγραφικής

Η ισπανική απεικονίζω χαρακτηρισμένος μέσω τη ιππασία ζωντανών χρωμάτων, περίπλοκων λεπτομερειών και θρησκευτικών θεμάτων.

Οι Ισπανοί ζωγράφοι χρησιμοποιούσαν σταθερά μια μεγάλη γκάμα τεχνικών για οραθείτε να δημιουργήσουν τα εργασίες τους, συγκρίσιμο με ελαιογραφία, τοιχογραφία και απεικονίζω με τέμπερα.

Η ισπανική απεικονίζω έχει μια μακρά και πλούσια ιστορικό παρελθόν, που χρονολογείται μέσω τον πρώιμο Μεσαίωνα.

Μερικοί μέσω τους πιο διάσημους Ισπανούς ζωγράφους περιέχουν τον Ντιέγκο Βελάσκεθ, τον Φρανσίσκο Γκόγια και τον Πάμπλο Πικάσο.

Η ισπανική απεικονίζω είχε σημαντικό αντίκτυπο απότιση τιμής σε ιστορικό παρελθόν της τέχνης και η επηρεάζω της κάπως νιώθω στα εργασίες καλλιτεχνών μέσω όλο τον κόσμο.

IV. Διάσημοι Ισπανοί ζωγράφοι

Ακολουθεί ένα απόθεμα διάσημων Ισπανών ζωγράφων, ταξινομημένη χρονολογικά:

• Ντιέγκο Βελάσκεθ (1599-1660)
• Francisco de Zurbaran (1598-1664)
• Bartolomé Esteban Murillo (1618-1682)
• Alonso Cano (1601-1667)
• José de Ribera (1591-1652)
• Francisco de Goya (1746-1828)
• Francisco Fortuny (1838-1874)
• Εντουάρντο Ροζάλες (1836-1896)
• Χοακίν Σορόλα (1863-1923)
• Πάμπλο Πικάσο (1881-1973)
• Σαλβαδόρ Νταλί (1904-1989)
• Joan Miró (1893-1983)

V. Ισπανικά ζωγραφικά κινήματα

Η ιστορία της ισπανικής ζωγραφικής πρόκειται να οραθείτε να χωριστεί οδήγησε μια αλυσίδα μέσω με άλλο τρόπο κινήματα, καθένα μέσω τα οποία χαρακτηρίστηκε μέσω το προσωπικό του αυθεντικό γεύση και στρατηγικές. Ένα από τα πιο πιο αισθητά κινήματα ισπανικής ζωγραφικής περιέχουν:

• Η Γοτθική μήκος (12ος-15ος αι.)
• Η μήκος της Αναγέννησης (15ος-16ος αι.)
• Η μήκος του Μπαρόκ (17ος αιώνας)
• Η μήκος του ροκοκό (18ος αιώνας)
• Ρομαντική μήκος (19ος αιώνας)
• Ρεαλιστική μήκος (19ος αιώνας)
• Ιμπρεσιονιστική μήκος (19ος αιώνας)
• Η μετα-ιμπρεσιονιστική μήκος (20ος αιώνας)
• Η κυβιστική μήκος (20ος αιώνας)
• Η σουρεαλιστική μήκος (20ος αιώνας)
• Η αφηρημένη εξπρεσιονιστική μήκος (20ος αιώνας)
• Η μήκος του μπαμπά αρτ (20ος αιώνας)

Κάθε αυτό το είδος τα κινήματα είχε τα δικά του μοναδικά επιλογές και συνέβαλε στη διαμόρφωση της ανάπτυξης της ισπανικής ζωγραφικής στο σύνολό της.

VI. Ισπανικά γεύση ζωγραφικής

Τα ισπανικά γεύση ζωγραφικής έχουν εξελιχθεί με τα χρόνια, αντανακλώντας το μεταβαλλόμενο κοινωνικό, πολιτικό και πνευματικό περιβάλλον της χώρας. Τα παλαιότερα παραδείγματα ισπανικής ζωγραφικής χρονολογούνται μέσω τη ρωμαϊκή περίοδο και περιέχουν έργο τέχνης και ψηφιδωτά που απεικονίζουν Ρωμαίους θεούς και θεές. Κατά τον Μεσαίωνα, η ισπανική απεικονίζω επηρεάστηκε μέσω το βυζαντινό γεύση, το οποίο χαρακτηριζόταν μέσω τη ιππασία φύλλων χρυσού και επίπεδων, στυλιζαρισμένων στυλ. Θυμίζει Αναγέννηση, η ισπανική απεικονίζω άρχισε οραθείτε να υιοθετεί ένα πιο νατουραλιστικό ύφος, επηρεασμένη μέσω τα εργασίες Ιταλών καλλιτεχνών συγκρίσιμο με ο Λεονάρντο ντα Βίντσι και ο Ραφαήλ. Η μήκος του μπαρόκ είδε την επίπτωση από 1 πιο δραματικού και εκφραστικού γεύση ζωγραφικής, που χαρακτηρισμένος μέσω τη ιππασία του chiaroscuro και τις έντονες αντιθέσεις φωτός και σκότους. Η μήκος του ροκοκό έγινε μια τεχνολογία χλιδής και υπερβολής, και η ισπανική απεικονίζω αντανακλούσε αυτή την πρότυπο μέσω περίτεχνων λεπτομερειών και παστέλ χρωμάτων. Η νεοκλασική μήκος είδε μια επιστροφή σε τουλάχιστον ένα πιο vintage γεύση ζωγραφικής, εμπνευσμένο μέσω τα εργασίες της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης. Η ρομαντική μήκος έγινε μια τεχνολογία επανάστασης και ανατροπών, και η ισπανική απεικονίζω αντανακλούσε αυτή τη ιδιοσυγκρασία με την αξεσουάρ στο συναίσθημα και ο ζήλος. Η ρεαλιστική μήκος έγινε μια τεχνολογία κοινωνικού ρεαλισμού και η ισπανική απεικονίζω απεικόνιζε τη ύπαρξη των απλών ατόμων με ρεαλιστικό και σταθερά μη κολακευτικό τρόπο. Η ιμπρεσιονιστική μήκος είδε την επίπτωση από 1 νέου γεύση ζωγραφικής που επικεντρώθηκε απότιση τιμής σε αποτύπωση των φευγαλέων εφέ του ήλιου και του χρώματος. Η μετα-ιμπρεσιονιστική μήκος έγινε μια τεχνολογία πειραματισμού και καινοτομίας και η ισπανική απεικονίζω εξερεύνησε νέους τρόπους αναπαράστασης του παγκοσμίου. Η κυβιστική μήκος έγινε μια τεχνολογία αφαίρεσης και η ισπανική απεικονίζω ξέφυγε μέσω τους παραδοσιακούς κανονισμοί της προοπτικής και της αναπαράστασης. Η μήκος του σουρεαλισμού έγινε μια τεχνολογία ονείρων και εφιαλτών και η ισπανική απεικονίζω απεικόνιζε το υποσυνείδητο σκέψεις με σουρεαλιστικό και ονειρικό τρόπο. Η μήκος του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού έγινε μια τεχνολογία εξπρεσιονισμού και η ισπανική απεικονίζω χρησιμοποιούσε έντονα χρώματα και πινελιές χειρονομίας για οραθείτε να εκφράσει τα εσωτερικά συναισθήματα του καλλιτέχνη. Η μινιμαλιστική μήκος έγινε μια τεχνολογία απλότητας και η ισπανική απεικονίζω χρησιμοποίησε μια περιορισμένη παλέτα χρωμάτων και απλών σχημάτων για οραθείτε να δημιουργήσει ένας τρόπος ηρεμίας και ηρεμίας. Η μεταμοντέρνα μήκος έγινε μια τεχνολογία εκλεκτικισμού και η ισπανική απεικονίζω βασίστηκε οδήγησε μια μεγάλη γκάμα γεύση και επιρροών για οραθείτε να δημιουργήσει μια πληροφορίες και μοναδική τύπος τέχνης.

VII. Ισπανικές τακτικές ζωγραφικής

Οι ισπανικές τακτικές ζωγραφικής έχουν εξελιχθεί με τα χρόνια, αντανακλώντας τα μεταβαλλόμενα καλλιτεχνικά γεύση και επιρροές της χώρας. Στις πρώτες μέρες της ισπανικής ζωγραφικής, οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούσαν μια μεγάλη γκάμα τεχνικών, συγκρίσιμο με τέμπερες, νωπογραφίες και λαδομπογιές. Η τέμπερα έγινε ένα πολύ αγαπημένο τρόπος για τους πρώιμους ισπανικούς φόρουμ, καθώς στέγνωνε απότομα και έγινε καθαρό στη ιππασία. Χρησιμοποιήθηκε επιπλέον η νωπογραφία, ωστόσο έγινε μια πιο δύσκολη στρατηγική για οραθείτε να κατακτηθεί. Η ελαιογραφία μετατράπηκε σε το κυρίαρχο τρόπος για την ισπανική απεικονίζω τον 16ο αιώνα και παρέμεινε το πιο αγαπημένο τρόπος για τους Ισπανούς ζωγράφους μέχρι τον 19ο αιώνα.

Τον 19ο αιώνα, οι Ισπανοί ζωγράφοι άρχισαν οραθείτε να πειραματίζονται με νέες τακτικές, συγκρίσιμο με ο ιμπρεσιονισμός και ο κυβισμός. Αυτές οι νέες τακτικές επέτρεψαν στους καλλιτέχνες οραθείτε να απαθανατίσουν το μεταβαλλόμενο απαλό και τα χρώματα του πρόσφατου παγκοσμίου. Τον 20ο αιώνα, οι Ισπανοί ζωγράφοι συνέχισαν οραθείτε να πειραματίζονται με νέες τακτικές, συγκρίσιμο με ο σουρεαλισμός και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Αυτές οι νέες τακτικές επέτρεψαν στους καλλιτέχνες οραθείτε να εκφράσουν τα δικά τους μοναδικά οράματα για τον κόσμο.

Αυτήν την εποχή, οι Ισπανοί ζωγράφοι χρησιμοποιούν μια μεγάλη γκάμα τεχνικών, μαζί με των παραδοσιακών μέσων συγκρίσιμο με τέμπερες, νωπογραφίες και λαδομπογιές, εκτός από σύγχρονα μέσα σε συγκρίσιμο με ακρυλικό χρώμα και βαφή με σπρέι. Ισπανοί ζωγράφοι συνεχίζουν οραθείτε να πειραματίζονται με νέες τακτικές, προκειμένου οραθείτε να βρουν νέους τρόπους οραθείτε να εκφραστούν καλλιτεχνικά.

VIII. Ισπανικά ζωγραφικά μέσα σε

Τα ισπανικά μέσα σε ζωγραφικής αναφέρονται στα υφάσματα και τις τακτικές που χρησιμοποιούνται για τη παράγοντας ισπανικών έργων ζωγραφικής. Τα πιο κοινά μέσα σε που χρησιμοποιούνται απότιση τιμής σε ισπανική απεικονίζω είναι μακριά η λαδομπογιά, η τέμπερα και η νωπογραφία.

Η λαδομπογιά είναι μακριά ένας μορφή χρώματος που κατασκευάζεται μέσω χρωστικές συστατικά που αιωρούνται οδήγησε λάδι ξήρανσης, συγκρίσιμο με το λινέλαιο ή το λάδι καρυδιάς. Η λαδομπογιά αυτό είναι ένα τρόπος που στεγνώνει αργά, το οποίο επιτρέπει μεγάλη στοιχείο και έλεγχο. Επιπλέον είναι ένα τόσο πολύ ευέλικτο τρόπος και πρόκειται να οραθείτε να χρησιμοποιηθεί για τη παράγοντας μεγάλης ποικιλίας εφέ.

Το χρώμα τέμπερας αυτό είναι ένα λίγο-πολύ βαφής που παρασκευάζεται μέσω χρωστικές συστατικά που αναμιγνύονται με κρόκο αυγού. Το χρώμα Tempera αυτό είναι ένα τρόπος που στεγνώνει απότομα, πραγματικότητα που το καθιστά ιδανικό για βάψιμο οδήγησε επιφάνειες που μπορεί να είναι προκλητικό οραθείτε να εργαστείτε, συγκρίσιμο με στύλος ή χάλυβας. Το χρώμα τέμπερας είναι συνήθως ένα τόσο πολύ ανθεκτικό τρόπος και πρόκειται να οραθείτε να διαρκέσει για εκατοντάδες χρόνια.

Η τοιχογραφία αυτό είναι ένα λίγο-πολύ ζωγραφικής που ήταν οδήγησε βρεγμένο σοβά. Το Fresco αυτό είναι ένα τόσο πολύ προκλητικό τρόπος για οραθείτε να δουλέψεις, ωστόσο πρόκειται να οραθείτε να δημιουργήσει μερικούς μέσω τους πιο όμορφους και διαρκείς φόρουμ.

Εξαιρουμένων εκείνα τα 3 κύρια μέσα σε, οι Ισπανοί ζωγράφοι έχουν χρησιμοποιήσει επιπλέον μια μεγάλη γκάμα άλλων μέσων, συγκρίσιμο με ακουαρέλα, παστέλ και κάρβουνο.

IX. Ισπανικά μουσεία ζωγραφικής

Υπάρχουν πολλά μουσεία απότιση τιμής σε Ισπανία που φιλοξενούν συλλογές ισπανικής ζωγραφικής. Ένα από τα πιο πιο αξιοσημείωτα περιέχουν:

• Το Μουσείο Πράδο στη Μαδρίτη, το οποίο διαθέτει μια μέσω τις μεγαλύτερες συλλογές ισπανικής ζωγραφικής στη γη.
• Το Museo Nacional del Prado στη Βαρκελώνη, το οποίο ενσωματώνει μια αριθμός καταλανικών και ισπανικών έργων ζωγραφικής.
• Το Museo de Bellas Artes de Bilbao, το οποίο διαθέτει μια αριθμός ισπανικών και ευρωπαϊκών έργων ζωγραφικής μέσω τον 14ο έως τον 20ο αιώνα.
• Το Museo de Bellas Artes de Valencia, το οποίο διαθέτει μια αριθμός ισπανικών και ευρωπαϊκών έργων ζωγραφικής μέσω τον 14ο έως τον 19ο αιώνα.
• Το Museo de Bellas Artes de Sevilla, το οποίο διαθέτει μια αριθμός ισπανικών και ευρωπαϊκών έργων ζωγραφικής μέσω τον 15ο έως τον 19ο αιώνα.

Εκείνα είναι απλώς πιθανώς το πιο μια ποικιλία από μουσεία απότιση τιμής σε Ισπανία που φιλοξενούν συλλογές ισπανικής ζωγραφικής. Για μια πιο πλήρη λίστα ελέγχου, ανατρέξτε στους παρακάτω ιστότοπους:

1. Τι είναι το οδηγός «Courtly Chronicles: Scenes of Royal Life in Spanish Painting»;

2. Ποια είναι μακριά πιθανώς το πιο κυρίως επιλογές του βιβλίου;

3. Το μέρος θα το κάνω οραθείτε να αγοράσω το οδηγός;